Έπαιζε μπάλα ξυπόλητος με πορτοκάλια, τώρα παίζει στο Μουντιάλ: Το παραμύθι του Φραντζντί Πιερό

Ανάμεσα στις δεκάδες ιστορίες που συνοδεύουν το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, λίγες είναι τόσο ξεχωριστές όσο εκείνη του Φραντζντί Πιερό.

Ο 31χρονος επιθετικός της Αϊτής ετοιμάζεται να αγωνιστεί απέναντι στη Σκωτία στο Gillette Stadium, σε ένα γήπεδο που βρίσκεται ουσιαστικά δίπλα στον τόπο όπου μεγάλωσε.

Γεννημένος στο Καπ-Αϊσιέν της Αϊτής, ο Πιερό μετακόμισε σε νεαρή ηλικία στο Μέλροουζ της Μασαχουσέτης μαζί με τον πατέρα και τα τρία αδέλφια του (η μητέρα του έμεινε στην Αϊτή). Παρότι άφησε πίσω την πατρίδα του, δεν ξέχασε ποτέ τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα.

Οι συνθήκες ήταν δύσκολες. Δεν υπήρχαν οργανωμένες εγκαταστάσεις, ούτε καν μπάλες. Όπως έχει περιγράψει ο ίδιος, συχνά χρησιμοποιούσε κάλτσες γεμισμένες με ρούχα ή ακόμα και πορτοκάλια για να μπορέσει να παίξει ποδόσφαιρο στα χωμάτινα γήπεδα της γειτονιάς του.

Ο Πιερό είχε ήδη ανακαλύψει το ποδόσφαιρο στην πατρίδα του, όπου δεν είχε στάδιο για να παίξει, μόνο χωμάτινα γήπεδα. Ούτε μπάλες ποδοσφαίρου ούτε παπούτσια.

«Άρχισα να γεμίζω τις κάλτσες μου με σκουπίδια ή ρούχα για να τις κάνω στρογγυλές ώστε να μπορώ να παίζω με ένα είδος μπάλας. Άλλες φορές παίζαμε με πορτοκάλια που είχαμε μαζέψει σκαρφαλώνοντας σε δέντρα, αλλά κάποιος κατέληγε να χτυπάει το πόδι του στα βράχια, και δεν μπορώ να σας πω, χωρίς παπούτσια, πονούσε…», δήλωσε στο Boston.com.

Το μπάσκετ που λίγο έλειψε να αλλάξει τη μοίρα του

Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Πιερό ρίσκαρε σοβαρά να γίνει… μπασκετμπολίστας επειδή ήταν τόσο ταλαντούχος και ψηλός.

Στο Λύκειο Μέλροουζ, θεωρούνταν ταλέντο στο μπάσκετ, και το Virginia Tech, ένα κολέγιο φημισμένο για τις παραδόσεις του στο μπάσκετ, τον ήθελε. Αλλά είχε το ποδόσφαιρο στο μυαλό του και επέλεξε να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο Northeastern.

«Εκεί, μπορούσα να παίζω ποδόσφαιρο και να είμαι κοντά στην οικογένειά μου: απλώς έπρεπε να ακολουθήσω την πορτοκαλί γραμμή για να φάω αϊτινό φαγητό στο Μέλροουζ».

Δύο χρόνια αργότερα, μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Coastal Carolina, όπου η ομάδα ήταν ανώτερη και όπου έλαβε την πρώτη του κλήση στην εθνική ομάδα της χώρας του.

«Ήταν απίστευτο, και σχεδόν δεν μπορούσα να το πιστέψω γιατί εκείνη την εποχή δεν καλούσαν παίκτες κολεγίου: έπρεπε να είσαι επαγγελματίας». Ωστόσο, γι΄ αυτόν έγινε μια εξαίρεση…

Το ευρωπαϊκό όνειρο και η ΑΕΚ

Ο Πιερό αποφοίτησε κι επιλέχθηκε 27ος στο ντραφτ του MLS του 2018 από τους Κολοράντο Ράπιντς. Δέχτηκε; Όχι, επειδή ήθελε να πάει στην Ευρώπη, οπότε εγκατέλειψε το καλοκαιρινό προπονητικό καμπ των Κολοράντο Ράπιντς για να πετάξει στο Βέλγιο.

Είχε μόνο μία ιδέα στο μυαλό του: να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Τα κατάφερε, παίζοντας για επαγγελματικές ομάδες στο Ισραήλ, την Ελλάδα και την Τουρκία.

Χωρίς κορυφαίες ομάδες και δίχως… πλημμύρα από γκολ στο βιογραφικό του, παρ’ όλα αυτά κατόρθωσε να παίξει σε συλλόγους όπως οι Μουσκρόν, Γκινγκάμπ, Μακάμπι Χάιφα, ΑΕΚ και Ρίζεσπορ, μια τουρκική ομάδα όπου η ΑΕΚ τον έστειλε δανεικό από τον Ιανουάριο και μετά.

Έγινε βασικός βασικός στην Εθνική ομάδα της Αϊτής και λάτρεψε το όνειρο να την οδηγήσει στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ένα τουρνουά στο οποίο η χώρα του δεν είχε συμμετάσχει από το 1974. Πριν από 52 ολόκληρα χρόνια…

Το όνειρο της Αϊτής έγινε πραγματικότητα

Αποστολή εξετελέσθη, παρά το γεγονός ότι η Αϊτή δεν είχε τη δυνατότητα να αγωνιστεί μπροστά στους δικούς της οπαδούς για λόγους ασφαλείας.

Ο Πιερό σκόραρε ένα από τα πιο σημαντικά γκολ της Αϊτής κατά τη διάρκεια των προκριματικών του CONCACAF, στη νίκη με 1-0 επί της Κόστα Ρίκα. Απόψε, ήρθε η ώρα για το ραντεβού με την ιστορία, το Παγκόσμιο Κύπελλο που ονειρεύτηκε.

Και δεν έχει σημασία αν οι αντίπαλοί τους στον όμιλο (Βραζιλία, Μαρόκο, Σκωτία) βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο. Για την Σταχτοπούτα της Αϊτής, ο μεγάλος χορός μόλις ξεκίνησε.

Και το στάδιο Gillette μπορεί να είναι η… άμαξα με την οποία θα επιστρέψει ο Πιερό. «Νομίζω ότι η τέλεια στιγμή έφτασε», υπογράμμισε.

Η μοίρα τού επιφύλαξε ένα ξεχωριστό παιχνίδι. Το ντεμπούτο του σε Μουντιάλ θα πραγματοποιηθεί λίγα μόλις χιλιόμετρα από το σπίτι όπου μεγάλωσε.

Για τον ίδιο και για την Αϊτή, το ταξίδι μοιάζει με παραμύθι που έγινε πραγματικότητα. Και το Gillette Stadium ίσως αποδειχθεί το ιδανικό σκηνικό για το πιο όμορφο κεφάλαιο της ιστορίας του…

naftemporiki.gr